لئوناردو داوینچی هنگام کشیدن تابلوی شام اخر دچار مشکل بزرگی شد. او باید نیکی را به شکل عیسی و بدی را به شکل یهودا از یاران مسیح  که هنگام شام تصمیم گرفت به او خیانت کند ،به تصویر می کشید کار را نیمه تمام رها کرد تا مدل های آرمانی اش را پیدا کند،روزی در یک مراسم هم سرایی تصویر کامل مسیح را در چهره ی یکی از آن جوانان گروه هم سرا یافت .جوان را به کارگاهش دعوت کرد و از چهره اش اتود ها و طرح هایی برداشت .سه سال گذشت،تابلوی شام آخر تقریبا" تمام شده بود اما داوینچی برای یهودا مدل مناسبی پیدا نکرد کاردینال مسئول کلیسا کم کم به او فشار می آورد تا نقاشی دیواری را زودتر تمام کند.نقاش بعد از روزها جستجو جوان شکسته و ژنده پوش مستی را در جوی آبی یافت ،از دست یارانش خواست تا او را به کلیسا بیاورند ،چرا که فرصتی برای اتود و طرح بر داشتن نداشت جوان مست را که درست نمی فهمید چه خبر است،به کلیسا آوردند دستیاران به زحمت او را سر پا نگهداشتند و در همان وضع ،داوینچی از خطوط بی تقوایی ،گناه خود پرستی که به خوبی بر آن چهره نقش بسته بود نسخه برداری کرد.وقتی کارش تمام شد مرد مست که قدری هوشیار شده بود چشمانش را باز کرد نقاشی پیش رویش را دید و با آمیزه ای از شگفتی و اندوه گفت من این تابلو را قبلا" دیده ام داوینچی با تعجب پرسید :کی؟

مرد نیمه هوشیار جواب داد :سه سال قبل از آن که همه چیزم را ازدست بدهم موقعی که در یک گروه همسرایی آواز می خواندم و زندگی پر رویایی داشتم هنرمندی از من دعوت کرد تا مدل نقاشی چهره عیسی مسیح شوم.